Pink Bubu

Happiness is a warm gun…

Türkçesi az aşağıda…



Just like The Beatles said, happiness is a warm gun… Today I just want to talk. I mean not talk, but write. I feel very sad and frustrated today. I don’t even know what my problem is, I just feel really down. I want to write everything that comes up to my mind, but it probably wouldn’t make sense to you.

Lately I’ve been thinking about what I’m doing with my life. I work like a maniac but still, something is missing. I can’t find it. I mean I kinda know what it is, but I feel like something’s still missing. I think of my potential. My potential in this life, in myself and in my soul. I know I sound like a total weirdo but please hear me out. I feel like… well, incomplete! Yes, that’s the right word. I work a lot but I’m missing being on stage. I miss performing so much that it hurts my heart every time I watch Glee or something that includes a stage. I always feel like this. This pain won’t stop! As soon as I perform, I’m the happiest person ALIVE! And as soon as I step out of the stage, I’m miserable. It’s a very weird and hurtful feeling. It makes me feel like I’m not using my potential at all!

I guess the main reason for this is I don’t have enough opportunities to be on stage here (by here I mean Turkey). There are no auditions, no workshops (cause mainly the tiny bit amount of workshops are on day-time which makes it impossible to attend for working people), no good small productions (thanks to the lack of money, producer, advertising or location) or not “enough” big productions to cast everyone. It’s really frustrating. It makes performers apply for different jobs (or close enough jobs but NOT acting jobs) and work full-time to manage to make money for living. Or they can choose not to work but life would be REALLY hard on them since Istanbul is a very big and expensive city to live in.


Picture by Kott93 . (She’s an incredible photographer, check her out!)

I also feel like there’s not enough time for the things that I want to do in this life. Everyone keeps telling me to focus on something, but I don’t wanna do just one thing! I want to shine on stage until I die, become a huge performer, travel to different countries, write a book, master my dancing-singing-acting skills, make new friends, get better at photography, audition for tons of musicals, create my own band, teach music (or musical theatre or singing), be in a TV Show, make peace with my inner-self, create different community projects (like opening up a food house for homeless, building a new shelter for homeless kids, creating a reading group for nursing home residents, perform for kids with cancer, etc.) . I have all these dreams that I would like to do but there’s not enough time or money to make these things happen. I feel like I’m stuck in life right now and not getting anywhere… I hope this is not the case and I’m just imagining things.

I know that sometimes in life, you need to be patient to achieve good things. This is exactly what I’m doing right now. And yet the waiting process is really hard nowadays. I will tho, keep waiting and work as hard as I can to make great things for me and the world. I just wanted to share how I feel. Hope I didn’t bore you.

Keep working and dreaming. Great things will happen. And when you feel frustrated (like I feel right now) talk to someone or write it down. It makes the pain go away :)

Love you all.
B.





Bugün sizlerle biraz dertleşmek istiyorum. Her zaman güzellikten veya modadan bahsedecek değilim ya? Bugünlük başınızı şişireceğim…

Hani bazen hayatınıza şöyle bir bakarsınız da, yaptıklarınızdan gurur duyarsınız ama bir şeylerin eksikliğini hissedersiniz ya, işte bugün aynen öyle hissediyorum. Artık havadan mı, kapalı ofiste oturmanın verdiği iç sıkıntısından mı bilmiyorum ama hayatımda bir şeylerin eksikliğini hissediyorum.

Şimdiye kadar yaptıklarıma ve şu an sahip olduklarıma baktığımda, ne kadar da şanslı olduğumu ve hayatın bana hep iyi şeyler sunduğunu görüyorum. Bunun için her zaman sonsuz teşekkürü borç bilirim Tanrıya. Ama ne zaman böyle hissetsem, sahne aşkım gelir hep aklıma. Sahneye adımımı attığım an dünyam değişir. Bambaşka biri oluveririm. O an ben, gerçekten de olmak istediğim kişiyimdir. Kimse umurumda değildir, sadece ben ve sahnem. Sahnede rahat olurum, güvende olurum, huzurlu olurum, mutlu olurum ve tamamlanırım! Son zamanlarda (hatta uzun zaman oldu) sahneye çıkamadığım için büyük bir eksiklik duyuyorum. Evet, herkesin gıpta ile baktığı çok güzel stüdyo işlerim var, bunun her zaman farkındayım ama sanırım sahneye çıkamamak beni eksik kılıyor.

Aslında bunun bir nedeni de, Türkiye’de yeteri kadar olanak bulamamam. Eleme diye bir şey yok, workshop yok (olanlar da iş saatlerinde olduğu için, katılmanın mümünatı yok), düzgün küçük-özel tiyatrolar fazla yok (para sıkıntısı, mekan sıkıntısı, reklam sıkıntısı, vs. sebebiyle), büyük prodüksiyonlarda da yer yok. Bu ve bunun gibi sebepler yüzünden açıkta kalan bizler, başka işlerde çalışarak para kazanmaya çalışıyor ve hayatta kalmaya çalışıyoruz. Sonuçta İstanbul gibi büyük bir şehirde yaşamaya çalışmak zor.



Elimdekilerin kıymetini biliyorum, her zaman da bileceğim ve şükredeceğim. Fakat hayatta başarmak istediğim şeyleri yapamıyor olmak, beni biraz hüzünlendiriyor. Vakit ve para sıkıntısı en büyük etken. Oysa yapmak istediğim öyle çok şey var ki! Ölene kadar sahnede olmak istiyorum, insanlara örnek olacak bir sanatçı olabilmeyi diliyorum, farklı ülkeler gezmek istiyorum, kitap yazmak istiyorum, dans-şarkıcılık-oyunculuk yeteneklerimi en yüksek noktalara getirebilmek istiyorum, yeni arkadaşlar edinmek istiyorum, her dakika fotoğraf çekmek ve bu işte daha iyi olmak istiyorum, binlerce müzikal elemesine katılmak istiyorum (rolü alamasam bile), kendi müzik grubumu kurmak istiyorum (eğlencesine istediğim tarzda müzikleri çalıp, söyleyebilmek için), öğretebilmek istiyorum (müzik, şan, şarkıcı oyunculuğu vs.), bir çok dizide ya da sinema filminde oynamak istiyorum, kendimle her zaman barışık olmak ve bunu herkese aşılayabilmek istiyorum, insanlığa yardımı olabilecek projeler yaratmak istiyorum (aş evleri kurmak, okullar açmak, sokak çocukları için evler yapmak, huzurevlerine gidip onlara şarkılar söylemek, kitaplar okumak, kanserli çocuklarla oyunlar oynayıp onlara biraz yaşama sevinci aşılamak…). İşte ben tüm bunları isterken, hayatın bana getirdiği yolda çoğu zaman istediklerimi yapamıyorum. Yaklaştığım zamanlar oluyor, ama tamamlayabilmiş olduğum bir tane şey bile yok. Bu beni çıldırtıyor.

Hayatta istediklerimizi elde edebilmek için çok çok çok çalışmak gerektiğinin ve sabırlı olmak gerektiğinin farkındayım. Bunu her unuttuğumda Harun’a bakıyorum ve onun çalışma aşkı ile sabrına her ne kadar hayret etsem de, örnek almaya çalışıyorum. Ona neden bunca aşık olduğumu bir kez daha hatırlıyorum. Hayatta zorluklarla karşılaştığımda sabırlı olmaya ve şikayet etmemeye çalışıyorum. Bazen çok zor oluyor ama ben istesem de istemesem de zaman geçiyor ve hayat bana bir şekilde yenilikler sunuyor. Tek dileğim, bu yazdığım listedeki isteklerimi gerçekleştirebilmek ve zamanla yenilerini ekleyip, onları da başarmak. Hiçbir zaman boş durmak istemiyorum. Hayatta kaybedilecek tek bir saniyenin bile olmadığını düşünenlerdenim.

İçimi dökmeye öyle çok ihtiyacım vardı ki… Umarım başınızı şişirmemişimdir. Eninde sonunda yeniden sahneye çıkacağım, bunu bütün kalbimle biliyorum. O zamana kadar bu ve bunun gibi yazılar yazarak sabırlı olma sürecimi sizlerle paylaşabilirim. Yanımda olduğunuz ve beni desteklediğiniz için teşekkür ederim.

Sevgiler,
Begüm.

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Categories:   Genel

Comments

  • Posted: 29 Nisan 2011 07:32

    madammakyaj

    Sevgili Begüm, bu şekilde hisseden yalnız sen değilsin, mesleği, kariyer durumu ne olursa olsun sanırım pek çok kişi aynı şeyi hissediyor; ama bir yandan da her şeyin tastamam olması biraz garip olurdu. Hayat dediğin hayaller, endişeler ve çırpınıp durmanın karışımı gibi bir şey :)) Umarım yapmak istediğin her şeyi zamanında ve istediğin mükemmellikte gerçekleştirirsin. Sevgiler...
    • Posted: 29 Nisan 2011 10:16

      Begüm Günceler

      @madammakyaj canım benim, güzel dileklerin için çok çok teşekkür ederim. Doğru diyorsun, hayat böyle işte. Tüm bu keşmekeş ve hayaller ile yaşanan bir karmaşadan ibaret :) İyi olan budur belki de... Umarım sen de tüm isteklerini gerçekleştirirsin :)

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com